 Sinds de jaren ’70 voerde België een migratiestop in. Hierdoor ging ons land niet langer ‘actief’ op zoek naar buitenlandse werkkrachten. Dat betekent uiteraard niet dat er sindsdien geen nieuwe mensen naar ons land migreerden. Via een aanvraag tot politiek asiel of via gezinshereniging komen tot op vandaag nog steeds mensen hier hun geluk beproeven.
De huidige maatschappelijke context is echter door een steeds diepgaandere internationalisering en groter wordende mobiliteit van mensen en goederen grondig veranderd. U weet ook dat Vlaanderen zich daar niet van kan afschermen en dat is voor een regio die rekent op de verdere ontwikkeling van een kenniseconomie ook niet wenselijk. Daarom is de tijd rijp om de discussie rond de mogelijkheden en uitdagingen van een actief Vlaams migratiebeleid te voeren. Een dergelijk beleid kan immers een aantal accenten verleggen. Het bekijkt migratie niet enkel als een probleem dat moet behandeld worden, maar legt de nadruk op de win-win-situatie voor alle partijen : de migrant, het gastland en ook het herkomstland. Op woensdag 5 oktober organiseerde Sven Gatz hierover een debat in het Vlaams Parlement. Onder vindt u de teksten van de sprekers : - Jozef De Witte, Directeur van het centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Rascismebestrijding. Migratie in België : waar komen we vandaan en waar moeten we naartoe? - Christos Sirros, Délégué général du Québec à Bruxelles. La Politique d'immigration du Québec dans le contexte canadien. - Sven Gatz, Vlaams Volksvertegenwoordiger. Een voorstel tot een actief Vlaams migratiebeleid. Voor meerachtergrondinformatie over onder meer het beleid van Canada, Australië & Nieuw Zeeland, lees het volledige dossier van Sven Gatz |
