De Vlaamse Ziekte

4 juni 2010
Sven Gatz

Zo, dat weten we dus ook weeral: Vlaanderen verliest stilaan de strijd met Wallonië in het aantrekken van buitenlandse investeerders.

Lachen met de Walen, daar zijn we goed in. We vinden onszelf heel wat: beter dan de Franstaligen, de Walen, de Brusselaars. In het Belgische klasje zijn we de primus, dat klopt. Maar wat baat dat als de eerste van de klas in ons land maar een middelmatige leerling blijkt te zijn op de Europese of internationale school? We moeten ophouden ons te vergelijken met onze Franstalige landgenoten, dat heeft weinig zin. Onze referentiepunten moeten in de eerste plaats Duitsland, Frankrijk en Nederland zijn en in tweede orde de rest van de wereld, tot China toe. Het volstaat niet om zoals Kris Peeters te zeggen dat ‘ze in China toch wel heel erg snel vooruitgaan’. We moeten er zelf iets aan doen. Of zoals het Chinees spreekwoord zegt: ‘het is beter een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken’.

Typerend voor de Vlaamse Ziekte was ook de reactie van de Minister-President in het parlement op de dalende buitenlandse investeringen in het Vlaamse Gewest.

Eerst murmelde hij iets over het effect van Europese subsidies aan Wallonië (onzin, wil Peeters misschien terug naar een systeem waarbij we investeerders lokken met subsidiesnoepjes; een beter fiscaal klimaat zou wel helpen dunkt me).

Dan zei hij dat investeerders enkel investeren in een stabiel land, verwijzend naar het federale imbroglio (ook geen sterk argument, want als hij gelijk had zouden er op geen enkele plaats in België, ook niet in Wallonië investeringen gedaan zijn door buitenlanders).

Tot slot kwam het S-woord weer op de proppen: alles zou beter gaan na een Grote Staatshervorming (staatshervorming ok, laat maar komen, maar kunnen wij in Vlaanderen nu eens onze verantwoordelijkheid nemen voor zaken waar we nu al voor bevoegd zijn).

Waar het echt om gaat is dat de recente buitenlandse investeringen vooral in Waals-Brabant gebeurd zijn. Ok, dat is Waals grondgebied, maar tegelijk is dat evengoed de invloedssfeer van de Brussels Metropolitan Region, de regio tussen Aalst, Mechelen, Leuven, Wavre en Nivelles.

In die regio wordt meer dan een derde van het Belgische BBP gerealiseerd. Zelfs als de laatste investeringen in Waals-Brabant gebeurd zijn komt dat dus toch ook ten goede aan de globale economische ontwikkeling in Brussel en de Vlaamse Rand. Of dacht u dat er geen Vlaamse en Brusselse pendelaars zijn die elke dag in Waals-Brabant hun boterham verdienen?

Als we willen splitsen en staatshervormen zullen we het slim moeten aanpakken, want de economische en internationale realiteit heeft ons ingehaald.