Een column moet niet altijd te ernstig zijn, zelfs niet als je Sven Gatz heet. In deze donkere dagen mag er wel plaats zijn voor een bescheiden kerstfrats, n'est-ce pas?
Ik ben namelijk in de war, ik weet het even niet meer. Ik verklaar me nader: des favoris, sideburns or sidewhiskers, bakkebaarden ja, ik ben er de trotse bezitter van sedert een maandje of zo. Maar de laatste dagen word ik er voortdurend op aangesproken. Zeker sedert mijn meest recente verschijning op de Zevende Dag: niemand die nog weet wat ik daar gezegd heb, maar bijna iedereen had mijn bakkebaarden wel opgemerkt. En ik ben een  tikkeltje confused want de reacties zijn zeer uiteenlopend: sommigen vinden dat ze me best wel staan, anderen zeggen me onomwonden 'onmiddellijk afscheren die handel!'. Volledigheidshalve moet ik eraan toevoegen dat mijn bakkebaarden ook op het thuisfront geen onverdeeld succes zijn.
Moderne look of mislukte Elvis? Deze impasse tast mijn mentaal evenwicht aan en is schier ondraaglijk. Als basisdemocraat en liberaal met het geloof in directe democratie onderwerp ik daarom mijn mogelijk overtollige haargroei aan de vox populi, op mijn Facebook-account (www.facebook.com/svengatz) en via bakkebaardengatz@gmail.com. Als het neen-kamp het haalt zal ik ze afscheren op nieuwjaarsdag, halen de ja-stemmers de overhand dan zullen ze mijn wangen verder voor onbepaalde duur opvrolijken en sieren.
Bakkebaarden of niet, er zal maar een winnaar zijn en dat is de democratie!
1 januari 2010
De resultaten van het onderzoek.
Op de vraag "Mag Sven Gatz zijn bakkebaarden houden?" werd als volgt geantwoord:
|
