
Die Opposition bestimmt die Nichtlinien der Politik (citaat van Walter Scheel, ‘de oppositie bepaalt welke kant de politiek niet opgaat’).
Het is dus goed even in het eigen hart te kijken na de eerste zes maanden oppositie.
Zijn we met Open Vld in het Vlaams parlement op dit moment de ijzersterke oppositie, die Kris Peeters en co het koud zweet doet uitbreken, nog voor zij het spreekgestoelte bestijgt? Neen.
Zitten we op schema? Ik denk het wel.
Het is niet vanzelfsprekend om na tien jaar regeringsdeelname de knop vlot om te draaien naar oppositiemodus. Ook de buitenwereld aanvaardt niet zomaar dat je plots verloochent wat je gisteren nog verheerlijkte. Je moet dus een hele grote en geduldige omweg maken om als oppositiepartij voor vol aanzien te worden. Ik hoop dat we er niet zolang over doen als Eric Van Rompuy met CD&V die van 1999 tot 2002 als oppositieleider bij elke tussenkomst bijna letterlijk weggelachen werd.
Toegegeven, bij de rolwisseling op 15 juli was het moeilijk. Elk woord dat je dan als fractieleider in de oppositie zegt is er snel een te veel. Maar de nodige humor, een vreemde mix van zelfrelativering en vastberadenheid, een hongerige nieuwe fractie met jonge en minder jonge talenten en een weloverwogen strategie maken dat we nu stilaan grond onder de voeten krijgen. Een tweetal weken geleden legden we op een voor de Vlaamse regering pijnlijke wijze de ruzies in de meerderheid bloot (over de VRT, over gaten in de begroting, over het vervolg op de Lange Wapper, over communautaire zaken,…). Met dank aan Caroline en Bart, wier vluchtige zomerliefde al weer een hele poos voorbij is. En nu moeten ze tegen heug en meug nog meer dan vier jaar samenhokken. Arme Kris.
Ook in het begrotingsdebat lieten we ons niet onbetuigd. Media die ons argument dat de afschaffing van de jobkorting een lastenverhoging is tot voor kort als totaal ongeloofwaardig bestempelden schrijven nu zelfs dat we deze stelling eigenlijk te weinig gebruiken om Peeters II te ondermijnen. Ze zouden gelijk kunnen krijgen als ik vandaag de onheilspellende berichten over het verlies aan koopkracht lees. Wordt beslist vervolgd.
Maar na reacties op begroting en beleidsnota’s de voorbije weken is het voor ons nu noodzakelijk om de komende weken en maanden ook met eigen voorstellen te komen. Afbreken is makkelijk, we gaan dus ook opbouwen. Stap voor stap en met het vriendelijke geduld van een sympathiek roofdier.
Immers: no Government can be long secure without a formidable opposition (citaat van Benjamin Disraeli, ‘geen regering kan lang zorgeloos zijn zonder geduchte oppositie’).
|