
Facebook, Twitter, Netlog, Plaxo, LinkedIn, allemaal sociale netwerksites waar ik lid van ben. Zou ik dit ook doen als ik geen politicus was? Mag ik hier mijn joker inzetten? Laten we zeggen dat ik die sites min of meer als digitale cafés beschouw, plekken waar mensen samen komen om dingen uit te wisselen, serieuze en minder serieuze, om een klapke te doen, wetenswaardigheden uit te wisselen. En zoals u inmiddels weet ga ik graag op café. Het is plezant op zich en een politicus voelt er bovendien de hartenklop van de samenleving.
Mediaspecialisten zeggen me dat Facebook meer het dorpscafé is waar lezers van Laatste Nieuws of Nieuwsblad hun pintje of koffie komen drinken. Twitter zou in die classificatie meer een lounge bar zijn of een trendy café waar Morgen-, Standaard- en Tijdlezers aan een Daiquiri nippen of een Trappistje degusteren. Waar of niet waar? Oordeel zelf.
Sommige sites zijn zo ongeveer enkel bedoeld om er droogweg je CV op te zetten, bij andere is de interactie vrij groot. Al begrijp ik aan de andere kant van het spectrum niet goed hoe dat nu zit met de stroom hartjes, smiley’s en andere virtuele cadeautjes die ik dagelijks op Facebook krijg. Voor mij mag het over inhoud gaan. En dan heeft Twitter wel een streepje voor: je moet het er namelijk kunnen zeggen in korte berichten, anders wordt je boodschap onherroepelijk ‘afgekapt’. Een twitteraar zei me onlangs nog dat een tweet daardoor soms op West-Vlaams lijkt: kort, hoekig en to the point. Mja, is iets voor te zeggen. Het leuke is echter vooral dat je iets moet gezegd krijgen in weinig woorden en toch een stuk creativiteit in die tweet moet stoppen, anders wordt die niet gelezen. Daarom vind ik Twitter echt leuk, wat ik vooraf niet gedacht had: ik kan genieten van een tweet die een tikje literair is, zowaar een vleugje poëzie bevat.
Ieder vogeltje tweet natuurlijk zoals het gebekt is. Daarom begrijp ik de heisa niet over een van de vaderlandse Twittertrekkers, minister Vincent Van Quickenborne. Dat hij een portie hard rock in zijn tweets binnensmokkelt is toch niet echt een verrassing. Ach, laat hem toch gewoon lekker zijn gang gaan.
|