Vaak verliest het volk zijn geloof in zijn politici. Soms verliest een politicus het geloof ook wel eens in zijn volk. Gisteren hoorde ik mensen-met-de-pet in de media verklaren: ‘de staat heeft de banken wel geholpen, waarom helpen ze nu Carrefour niet (want mijn supermarkt sluit)?’ Of nog: ‘het land gaat naar de haaien: eerst Opel, nu Carrefour, waar gaat dat eindigen?’
Het enige punt van gelijkenis tussen Opel en Carrefour is dat er massale ontslagen vallen. En dat is erg genoeg voor alle betrokkenen.
En ook dat het beide slecht gerunde bedrijven zijn, die de foute beslissingen opstapelden. Dat blijft dus niet duren.
Maar verder is er niet de minste gelijkenis. Opel opereert in een krimpende markt. In bepaalde periodes kopen mensen (we spreken dan over de wereldbevolking) nu eenmaal minder auto’s dan anders of bedrijven brengen zoveel auto’s op de markt dat er overproductie is. Dan vallen er klappen, in heel de sector. Opel is ook een verhaal van industrie versus innovatie (of in het beste geval van beide). En van arbeidskost.
Carrefour zit helemaal niet in een krimpende markt. Mensen hebben altijd eten nodig, dat ze in een supermarkt kopen. Bovendien neemt de bevolking hier de laatste jaren duidelijk toe, dus kan je niet stellen dat er minder mogelijke klanten zijn. Als je dan ziet dat andere bedrijven in dezelfde sector, Colruyt en Delhaize om er maar twee te noemen, het wel goed doen, dan weet je het wel. Carrefour kan enkel de hand in eigen boezem steken. En als ik bovendien een autoriteit als Gino Van Ossel hoor zeggen dat op basis van verschillende onderzoeken al jaren is aangetoond dat het personeel in de Carrefour doorgaans onvriendelijker is dan in andere winkels, dan is dat symptomatisch. Dit is niet in de eerste plaats de fout van de mensen die er werken, wel van het bedrijf dat grote gaten in zijn bedrijfscultuur schijnt te hebben. Anders gezegd, bij Carrefour zijn ze hét adagium van de distributiesector blijkbaar lang vergeten: retail is detail.
Ok, dit betoog maakt het leed van de (te) ontslagen werknemers er niet minder op. Maar laten we niet alles op een hoopje gooien. Bedrijven die slecht boeren gaan eruit. Bij Colruyt bijvoorbeeld krijgen ze de vacatures dan weer nauwelijks ingevuld. Las u daarover iets in de krant?
|
