
Wat heeft Antwerpen dat Brussel niet heeft?
Vanuit vogelperspectief positioneert Antwerpen zich volgens een zeer recente ranking op een 7e plaats in de categorie kleine Europese steden, na o.m. Edinburgh, Zürich en Manchester. Mooie toptienplek dus. Brussel staat in diezelfde wedstrijd in de afdeling grote steden op een 8e plaats na bijvoorbeeld Londen, Parijs, Moskou en Barcelona. Relatief vergelijkbaar qua concurrentiekracht dus. Mooi, internationaal doen onze vlaggesteden het dus goed.
Maar het kikvorsperspectief geeft een heel ander beeld. Het lijkt wel of de havenstad alle aandacht naar zich weet toe te trekken, terwijl de luchthavenstad ter plaatse trappelt.
Enkele voorbeelden:
- onlangs waren er grote turbulenties i.v.m. het inschrijvingsbeleid in de Nederlandstalige scholen in Brussel, al bij al geraakte 84% van de kinderen echter nog bij een school aangemeld, wat toen als een absolute ramp in de media werd voorgesteld; deze week raakte bekend dat in Antwerpen, eveneens na een digitale inschrijvingsprocedure 74% van de kinderen aangemeld raakte in een school van hun keuze; wat beide steden gemeen hebben is dat we dringend iets moeten doen aan het gebrek aan plaatsen in de scholen maar in Antwerpen kopte een krant dat deze situatie in Antwerpen ‘een groot succes’ was…; vreemd: 10% lager dan in Brussel en toch een succes.
- in Vlaanderen zijn er van de zwaarste 25 fileknelpunten 3 op de Ring rond Antwerpen en 12 op de Brusselse Ring (en nog eens 6 in de onmiddellijke omgeving); toch gaat zowat alle energie financieel en politiek in onze mooie regio nu al jaren naar de Oosterweelverbinding en veel veel minder naar de verbreding van de Ring rond de hoofdstad; vreemd toch?
- als enkele jongeren in Antwerpen een gewapende overval plegen wijst men justitie met de vinger, als er in Brussel problemen zijn met de veiligheid (en die zijn er, jammer genoeg) dan is het plots een probleem van de ingewikkelde Brusselse structuren en zit je binnen de kortste keren met een debat dat niet meer gaat over hoe we de onveiligheid in Brussel kunnen oplossen, maar wel over hoe mank àlles er wel loopt.
- op het vlak van hoger onderwijs delen Leuven en Gent de koek in twee; Antwerpen en Brussel zitten in een stand alone-positie (voorlopig toch); de politiek laat vervolgens de Antwerpse universiteit met rust, maar die in Brussel moét gaan samenwerken met een andere Vlaamse instelling en liefst niet met de Franstalige ULB, want dat ligt delicaat…
Vlaanderen wil internationaal wel van het merk Brussel gebruik maken, heeft er politiek zelfs al zijn instellingen gevestigd, maar met het gewest, de stad en de mensen van Brussel weet het zich duidelijk geen houding. Als Vlaanderen over een grote stad wil beschikken die het goed blijft doen in de internationale rankings, dat het dan dringend eens investeert - letterlijk en figuurlijk - in een volwassen relatie met zijn zelf gekozen hoofdstad.
|